Δεν κράτησε και πολύ το σίριαλ Liam Bridcutt. Αντίθετα, ήταν από τις πιο “ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε” μεταγραφές των τελευταίων χρόνων. Από τη στιγμή που πρωτοκυκλοφόρησαν οι φήμες για το ενδιαφέρον της Forest για τον αμυντικό χαφ της Leeds μέχρι την υπογραφή του δεν μεσολάβησαν παρά λίγες μέρες, και σήμερα ανακοινώθηκε και επίσημα η απόκτησή του με τριετές συμβόλαιο, σε μια κίνηση που στοίχισε στους Reds σύμφωνα με εκτιμήσεις γύρω στο ένα εκατομμύριο λίρες.
O Liam Robert Bridcutt γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1989 στο Reading. Δεν ξεκίνησε όμως από τους Royals, που όταν ήταν μικρός βολόδερναν στις μικρές κατηγορίες. Προτίμησε να πάει στο κοντινό Λονδίνο και να γραφτεί στις ακαδημίες της Chelsea. Όμως τότε, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι Blues είχαν ήδη περάσει στον γιγαντισμό της εποχής Roman Abramovich και οι ευκαιρίες ήταν λιγοστές. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2007, αλλά αμέσως δόθηκε δανεικός, αρχικά στη Yeovil, κατόπιν στη Watford και τέλος στη Stockport, χωρίς να μαζέψει πολλές συμμετοχές.
Έτσι το 2010 έμεινε ελεύθερος και πήγε στη Brighton, όπου υπέγραψε ένα… πεντέμηνο συμβόλαιο αλλά κατέληξε να περάσει τέσσερα από τα πιο δημιουργικά χρόνια της καριέρας του, ως αγαπημένο παιδί του (πρόπερσι τεχνικού της ΑΕΚ) Gus Poyet. Βοήθησε τους Seagulls να ανεβούν από τη League One στην Championship (2011) και αναδείχθηκε δύο φορές Παίκτης της Σεζόν (2012, 2013). Ήταν ο πρώτος παίκτης της Brighton που κατόρθωσε κάτι τέτοιο μετά τον πολυαγαπημένο σε όλους μας (μετά από εκείνο το γκολ στις καθυστερήσεις επί της Derby στο Wembley με τη φανέλα της QPR) Bobby Zamora!
Λογικό ήταν οι ομάδες της Premiership να ενδιαφερθούν για την περίπτωσή του, και μετά από το σχετικό σίριαλ κατέληξε αντί 3 εκατομμυρίων λιρών στη Sunderland τον Ιανουάριο του 2014. Τα δύο χρόνια που πέρασε στο Stadium of Light, όμως, παρ’ όλο που ξεκίνησαν με θρίαμβο (έκανε το ντεμπούτο του στο κλασικό ντέρμπι του Tyne & Wear και στη μεγάλη νίκη των Black Cats με 3-0 μέσα στο St James’ Park επί της Newcastle) εξελίχθηκαν σε σκέτη απογοήτευση: 36 αγώνες όλοι κι όλοι, χωρίς να σκοράρει, και τελικά (Νοέμβριος 2015) δανεισμός στη Leeds.
Στο Elland Road ξαναβρήκε τον εαυτό του, εντυπωσίασε, και μάλιστα στην πρώτη του περίοδο ήταν μέσα στη λίστα των υποψηφίων για το βραβείο του Παίκτη της Σεζόν, κι ας μη βρισκόταν στην ομάδα από την αρχή του πρωταθλήματος. Δεν κέρδισε το βραβείο τελικά (το πήρε ο Charlie Taylor), αλλά ο σύλλογος του Yorkshire τον απέκτησε με κανονική μεταγραφή τον Αύγουστο του 2016. Ήταν όμως άτυχος στη συνέχεια. Ο Steve Evans τον έχρισε αρχηγό της ομάδας στη θέση του αποχωρήσαντος Sol Bamba, αλλά στις 14 Σεπτεμβρίου έσπασε το πόδι του σε έναν αγώνα με τη Blackburn και εκφράστηκαν φόβοι ότι θα έκανε πολλούς μήνες να επιστρέψει. Τελικά γύρισε στην ενεργό δράση τον Δεκέμβριο και ο Garry Monk, που στο μεταξύ είχε διαδεχθεί τον Evans, τον εμπιστεύτηκε (έπαιξε 25 αγώνες πέρσι). Όμως μετά την αποχώρηση του τελευταίου για τη Middlesbrough δεν είχε την ίδια αντιμετώπιση από τον πρώην τεχνικό του ΑΠΟΕΛ Thomas Christiansen, που γέμισε το ρόστερ με μέσους και του πήρε το περιβραχιόνιο για να το δώσει στον συνονόματό του Liam Cooper, όταν δε έμαθε για το ενδιαφέρον της Forest τον έβγαλε από τη 18άδα! Πολύ περίεργο για έναν παίκτη για τον οποίο ο ίδιος ο Christiansen είχε δηλώσει πόσο του άρεσε να δουλεύει μαζί του στην προπόνηση. Φανταστείτε τι όρεξη θα έχει ο Liam να παίξει αντίπαλός του, αν ο Mark Warburton τον επιλέξει για τον αγώνα του ερχόμενου Σαββάτου – εκτός αν υπάρξει “συμφωνία κυρίων” να μην αγωνιστεί στο συγκεκριμένο ματς που πέφτει τόσο κοντά στην αλλαγή σελίδας του. (Σημείωση: Ο παίκτης δεν έχει δικαίωμα να αγωνιστεί αύριο απέναντι στη Newcastle, αφού το μόνο φετινό ματς όπου ο Christiansen τον έβαλε να παίξει -ως αλλαγή- ήταν αυτό του League Cup εναντίον της Port Vale).
Στα χρόνια της μεγάλης του ακμής, ο Bridcutt κλήθηκε και στην Εθνική Σκοτίας, σύμφωνα με το δικαίωμα που του έδινε το γεγονός ότι ο παππούς του είχε γεννηθεί στο Εδιμβούργο. Έκανε το ντεμπούτο του στις 26 Μαρτίου 2013, στα πλαίσια των προκριματικών του Μουντιάλ της Βραζιλίας, απέναντι στη Σερβία. Θα περίμενε όμως τρία χρόνια για τη δεύτερη (και τελευταία ως σήμερα) συμμετοχή του, που ήρθε στο φιλικό 1-0 επί της Δανίας, στον ίδιο αγώνα δηλαδή που είχε κάνει το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών ο (τότε ακόμα δικός μας) Oliver Burke. Μάλιστα είχε δεχθεί την αυστηρή κριτική του προπονητή της Δανίας Age Hareide για ένα πολύ σκληρό τάκλιν στον Erik Sviatchenko…
Στις πρώτες δηλώσεις του ως Red o Liam παραδέχθηκε και ο ίδιος ότι η μεταγραφή του έγινε… στο πιτς φιτίλι, που λέμε: “Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και χάρηκα γι’ αυτό. Μια κουβέντα με τον μάνατζερ ήταν αρκετή για να συμφωνήσουμε. Κανένας δεν έχει να πει γι’ αυτόν κακό λόγο, μου φαίνεται τίμιος και ειλικρινής και το στυλ παιχνιδιού του μου ταιριάζει πολύ. Είχα ανάγκη να νιώσω πάλι απαραίτητος σε μια ομάδα και να έχω την ευκαιρία να παίζω τακτικά. Ελπίζω να καταφέρω να βοηθήσω την ομάδα με την εμπειρία που έχω αποκομίσει τόσα χρόνια”.
O Bridcutt περιγράφεται ως ένας παίκτης με ηγετική στόφα στο χώρο του κέντρου, πολύ καλός στα ανασταλτικά του καθήκοντα και στο μοίρασμα του παιχνιδιού. Όπως έγραψε πρόσφατα στη στήλη του στη Nottingham Post o θρυλικός σέντερ μπακ Kenny Burns, “είναι ο παίκτης που τόσα χρόνια φωνάζω ότι πρέπει να αποκτήσει η Forest: ένας χαφ που δε χαρίζει κάστανα κι ανοίγει και λίγο το στοματάκι του για να κατευθύνει τους συμπαίκτες του, πράγμα που δεν έκανε κανείς από τότε που έφυγε ο Paul McKenna“. Το αδύνατο σημείο του είναι το σκοράρισμα: έχει πετύχει όλα κι όλα τρία γκολ στη 10χρονη επαγγελματική του σταδιοδρομία, το τελευταίο μάλιστα ήταν με τα χρώματα της Brighton την περίοδο 2013-’14! Δεν είναι το μεγάλο μπόι που ψάχναμε στην αρχή για το κέντρο μας (1,75 μ.), αλλά γι’ αυτό καλά να είναι ο Ανδρέας Μπουχαλάκης, που όλο και κερδίζει πόντους στην εκτίμηση του Warburton. Η είδηση της επικείμενης απόκτησής του προκάλεσε πολύ θετικά σχόλια στις τάξεις των οπαδών της Forest, που τον θεώρησαν “το τελευταίο κομμάτι που έλειπε από το παζλ”, όπως χαρακτηριστικά γράφτηκε στο twitter.
Μακάρι να είναι ακριβώς έτσι (αν και ο Mark επιμένει ότι η ομάδα θα κυνηγήσει μια-δυο ακόμα περιπτώσεις παικτών). Σιδεροκέφαλος Liam!
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.