Ποιος θυμάται το Birmingham; Ένα ματς ήταν και πάει, μια παρένθεση και μόνο, και η Forest βαδίζει και πάλι σταθερά προς την άνοδο, αφού η Leeds για πέμπτο σερί ματς μεταξύ μας δεν κατάφερε να μας νικήσει, για δεύτερη χρονιά έφυγε με το κεφάλι κάτω από το City Ground και όπως έδειξε και στο χορτάρι περνάει περίοδο αγωνιστικής ύφεσης. Αλλά εμάς τι μας νοιάζει; Είμαστε πλέον έναν βαθμό μακριά από τη δεύτερη θέση και δύο από την κορυφή, έστω κι αν η πρωτοπόρος West Brom χρωστάει ακόμα ένα ματς, σε μια Championship που όπως φαίνεται φέτος θα είναι για ακόμα πιο γερά νεύρα και ανθεκτικές καρδιές και στομάχια!
Σ’ ένα γήπεδο γεμάτο μέχρι τα μπούνια (η προσέλευση των 29.455 θεατών αποτελεί φετινό ρεκόρ, που κατέρριψε ακόμα κι αυτό του αγώνα με τη Derby) και ευχάριστα θορυβώδες ξανά, αφού δεν υπήρξε σε καμιά στιγμή γκρίνια και ο κόσμος στάθηκε εντυπωσιακά πλάι στην ομάδα στηρίζοντάς τη και στα δύσκολα προς το τέλος, οι Reds δεν θα μπορούσαν να χάσουν το τρίποντο παρά μόνο από τον κακό τους εαυτό και το δικό τους άγχος. Αυτοί ήταν οι δύο παράγοντες που δεν τους επέτρεψαν να αποτελειώσουν την αγνώριστη Leeds πιο νωρίς, αυτοί ήταν και που τους παρέσυραν να περάσουν όλο σχεδόν το τελευταίο εικοσάλεπτο του αγώνα κάτω από τη σέντρα, δίνοντας δικαίωμα σε έναν τόσο κακό αντίπαλο να πιστέψει ότι μπορούσε να φύγει από το ματς με κάτι στις αποσκευές του. Ευτυχώς αυτή τη φορά δεν το πλήρωσαν. Θα ήταν κρίμα κι άδικο, αλλά δεν θα ήταν η πρώτη φορά!
Παρά την ήττα στο St Andrew’s πριν από μία εβδομάδα, ο Sabri Lamouchi εμπιστεύτηκε τους βασικούς του, αλλάζοντας μόνο τον Ryan Yates με τον Samba Sow που επέστρεψε από τον τραυματισμό του. Αν και ο δυναμικός χαφ από το Μάλι δεν ήταν ακόμα στα πολύ καλά του και φαινόταν, για άλλη μια φορά έδωσε στην ομάδα αυτό που ξέρει να της δίνει ώστε να κερδίζει τη μάχη του κέντρου. Δεν τον έχω πρόχειρο, αλλά είναι εκπληκτικός ο απολογισμός της Forest όταν ο Sow είναι ετοιμοπόλεμος και ξεκινάει. Μια μεταγραφή-κλοπή του καλοκαιριού, για την οποία όπως ακούγεται ξοδεύτηκαν πολύ λιγότερα από ένα εκατομμύριο λίρες!
Η Leeds, που παρατάχθηκε με εκπλήξεις (ακραίοι μπακ-χαφ οι Stuart Dallas και Ezgjan Alioski; Πλάκα κάνουμε;), προσπάθησε να μας πάρει τον αέρα από την αρχή, κρατώντας όσο μπορούσε τη μπάλα και επιδιώκοντας να μπει στην περιοχή μας με γρήγορες εναλλαγές και “τριγωνάκια”. Δεν κατάφερε τίποτα και έκανε στο 29′ με τον Alioski το πρώτο της σουτ, που κοντραρίστηκε ελαφρώς και κατέληξε κόρνερ. Προηγουμένως, στο 10′ και στο 12′, είχε ανησυχήσει η ίδια πολύ περισσότερο από δύο μακρινά σουτ του Tiago Silva, και ειδικά από το δεύτερο που ανάγκασε τον Kiko Casilla να πέσει στη δεξιά γωνία του και να διώξει σε κόρνερ. Στην άλλη άκρη του γηπέδου, ο Brice Samba ήταν περίπου θεατής σε όλο το πρώτο ημίχρονο, και στο 31′ είδε από μια από τις καλύτερες θέσεις τον Sammy Ameobi να παίζει όμορφα το “1-2” με τον Yuri Ribeiro, να μπαίνει στην αντίπαλη περιοχή από αριστερά και, ενώ όλοι περίμεναν να τροφοδοτήσει τον Lewis Grabban που είχε πάρει θέση και περίμενε, να σουτάρει με δύναμη στην κλειστή γωνία του Casilla και να ανοίγει το σκορ για τη Forest. Πανέμορφο γκολ από τον Sammy, που επανήλθε κι αυτός μετά από μια μάλλον αναιμική παρουσία στο Birmingham και δεν ήταν λίγες οι φορές που αναστάτωσε την άμυνα των φιλοξενουμένων. Τέσσερα λεπτά αργότερα θα “κέρδιζε” και την κίτρινη κάρτα του Dallas. Και στο 37′ o Silva θα δοκίμαζε πάλι την τύχη του εκτελώντας απευθείας ένα φάουλ από θέση αρκετά πλάγια αριστερά, με τη μπάλα να φεύγει όχι και πολύ πιο πάνω από τη συμβολή των δοκών του Casilla.
Περιμέναμε… εναγωνίως την αντίδραση της ομάδας του Marcelo Bielsa στο δεύτερο ημίχρονο, όμως στην πραγματικότητα η Leeds ήταν εκείνη που ευχαριστούσε την καλή της νεράιδα επειδή το ματς δεν τελείωσε γι’ αυτήν πανηγυρικά στο 54′. Μετά από μια εξαιρετική κατεβασιά του Joe Lolley από τα δεξιά και διείσδυση στην περιοχή, δύο αμυντικοί τον κόντραραν και η μπάλα κατέληξε στον Grabban λίγο πιο αριστερά από το πέναλτι. Ο Τζαμαϊκανός είχε την ψυχραιμία να ντριμπλάρει τον Luke Ayling που έπεσε αμέσως για το τάκλιν, αλλά όχι να σηκώσει το κεφάλι και να δει ότι ο Casilla ήταν πεσμένος στο χόρτο και η αριστερή γωνία του βρισκόταν στο έλεός του. Σούταρε λοιπόν… από μνήμης πάνω στον Ισπανό τερματοφύλακα, χάνοντας ίσως την κορυφαία ευκαιρία που μας έχει παρουσιαστεί φέτος!
Ο Lamouchi στον πάγκο δεν έχει μαλλιά να τραβήξει και απλώς χτυπιόταν, υπό το βλέμμα του Σωκράτη Κομινάκη, του συνιδιοκτήτη της ομάδας, που εμφανίστηκε μάλλον για πρώτη φορά στο City Ground καθισμένος δίπλα στον πρόεδρο Nicholas Randall. H Forest συνέχισε να έχει το πάνω χέρι, αφού κουραστήκαμε να βλέπουμε μπαλιές προς τα εξτρέμ της Leeds να καταλήγουν σε πλάγιο (βοηθούντος προφανώς και του δυνατού ανέμου), στο 55′ ο Lolley ανάγκασε τον Casilla να διώξει με δυσκολία ένα δικό του χτύπημα φάουλ, και στο 67′, δευτερόλεπτα αφότου ο διαιτητής Oliver Langford αρνήθηκε να δώσει δεύτερη κίτρινη κάρτα στον Alioski που τραβολογούσε από πίσω τον Lolley, ο Γάλλος έκανε την πρώτη του κίνηση, με τον Adama Diakhaby στη θέση του κουρασμένου Ameobi. H Leeds; Άφαντη ακόμα, με τον Bielsa να αποσύρει στο 71′ τον απογοητευτικό Patrick Bamford (σε μία ακόμα επίσκεψη στο γήπεδο όπου θεωρητικά ονειρευόταν να μαγέψει κόσμο μια μέρα αλλά επέλεξε να φύγει νωρίς) και να βάζει τον νεοφερμένο Jean-Kévin Augustin, τον οποίο όπως γράφτηκε διεκδικούσαμε κι εμείς…
Και μετά ήρθε η οπισθοχώρηση… Το καμπανάκι από την απόκρουση του αγώνα από τον Samba (στο 75′ μετά από κόρνερ έβγαλε με εντυπωσιακή διπλή προσπάθεια κεφαλιά του αμαρκάριστου Liam Cooper από το ύψος της μικρής περιοχής πριν η μπάλα περάσει τη γραμμή της εστίας του) ήχησε εκκωφαντικά, κι αφού όποιος καεί στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι οι παίκτες αποφάσισαν, από ένστικτο αυτοσυντήρησης, να κλείσουν τα αυτιά τους στις φωνές του Lamouchi, που τους φώναζε να πάνε μπροστά, και να να προστατέψουν τα καρέ μας με κάθε τρόπο. Ο Γάλλος το είδε και κατάλαβε ότι δεν χρειαζόταν άλλο τον Silva, τον έβγαλε λοιπόν βάζοντας ένα δυνατό κορμί στο πρόσωπο του Yates και περίμενε. Μπορεί αυτό που βλέπαμε στο γήπεδο να μην ήταν ακριβώς ωραίο, αλλά παρά το μονότερμα και τα αρκετά κόρνερ η μόνη φορά που ανησυχήσαμε ξανά ήταν στο 84′, όταν από τα αριστερά ο Mateusz Klich έβγαλε μια επικίνδυνη σέντρα σουτ, κανείς όμως δεν βρέθηκε να πεταχτεί στην τροχιά της μπάλας. Κι έτσι φτάσαμε στο 94′, με τον Ben Watson να αποκρούει με δύναμη προς το κέντρο ένα γέμισμα και τον Jack Harrison στον κύκλο της σέντρας να μην ξέρει τι ακριβώς να κάνει, να μπερδεύεται κι από τον αέρα και τελικά να χάνει τη μπάλα από τον Lolley. Με όσες δυνάμεις του απέμεναν ο εξτρέμ της Forest έφτασε στην αντίπαλη περιοχή πριν τον μαρκάρουν, κι όταν ο Casilla έκανε την έξοδο της απελπισίας σέρβιρε έτοιμο γκολ στον Tyler Walker, που είχε πάρει από το 90′ τη θέση του Grabban και πλάσαρε σε κενό τέρμα, σκοράροντας για την ομάδα για πρώτη φορά μετά τις 2 Δεκεμβρίου 2017 (στο εκτός έδρας 2-4 από την Ipswich), όταν σημείωσε το τελευταίο του γκολ πριν πάρει τον δρόμο του δανεισμού… Ο Lamouchi χοροπηδούσε μπροστά από τον πάγκο του, δείχνοντας ότι παρά τα χρονάκια του το άλμα του παραμένει μια χαρά, η σεμνή τελετή έλαβε τέλος, η Forest Φεβρουάριο μήνα είναι στο παιχνίδι ακόμα και για απευθείας άνοδο! Το πιστεύετε;
Πριν από ένα ακόμα ματς-μπανανόφλουδα την Τρίτη εντός με την 21η Charlton (που σήμερα επιβεβαίωσε την κακή της κατάσταση τον τελευταίο καιρό χάνοντας 3-1 στο Stoke παρά το 2-1 επί της Barnsley την προηγούμενη αγωνιστική), οι Reds παραμένουν στην τέταρτη θέση, αφού η Fulham πέτυχε σπουδαία νίκη με 1-0 στο Blackburn και ισοβάθμησε στη δεύτερη με τη Leeds, έναν βαθμό πιο πάνω μας. Σε απόσταση δύο βαθμών βρίσκεται η πρώτη West Brom, που όμως αύριο δεν θα έχει εύκολο έργο στο Λονδίνο απέναντι στην πεισματάρα Millwall. H Brentford διατηρήθηκε στην πέμπτη θέση, έναν βαθμό πίσω μας, νικώντας εντός 3-2 τη Middlesbrough με γκολ του συνήθους υπόπτου Ollie Watkins στο 87′, ενώ στην έκτη θέση, στο -4 δηλαδή από τη Forest, είχαμε αλλαγή φρουράς, καθώς η Bristol City υπέστη ήττα-σοκ εντός με 3-1 από τη Birmingham και η Preston, που νίκησε εκτός 2-1 τη Wigan, την έφτασε και την προσπέρασε λόγω διαφοράς τερμάτων. Τα υπόλοιπα αποτελέσματα: Barnsley-Sheffield Wednesday 1-1, Huddersfield-QPR 2-0, Luton-Cardiff 0-1, Reading-Hull 1-1 και Swansea-Derby 2-3 (στη ζωή δεν γίνεται πάντα να τα έχει κανείς όλα).
Forest: Samba, Cash, Figueiredo, Worrall, Ribeiro, Watson, Sow, Lolley, Silva (Yates 80′), Ameobi (Diakhaby 67′), Grabban (Walker 90′).
Leeds: Casilla, Dallas, Ayling, Cooper, Alioski (Shackleton 71′), White, Costa, Hernández (Roberts 59′), Klich, Harrison, Bamford (Augustin 71′).
Σκόρερς: Ameobi 31′, Walker 94′.
Διαιτητής: Oliver Langford. Κίτρινες: Cash 44′, Sow 83′, Diakhaby 94′ – Dallas 35′, Alioski 55′, White 72′.
Θεατές: 29.455 (Forest: 27.462).
Sabri Lamouchi: “Απόψε είμαι πραγματικά περήφανος για τους παίκτες μου. Μία εβδομάδα είναι πολύς καιρός στο ποδόσφαιρο, γιατί το προηγούμενο Σάββατο ήμουν πολύ θυμωμένος μαζί τους και τώρα τους αγαπώ. Έκαναν τον κόσμο κι εμένα τόσο περήφανους, κι αυτό φάνηκε, αφού η ατμόσφαιρα στο γήπεδο σε όλο το ματς ήταν εκπληκτική. Μπορεί να ακούγεται λίγο σκληρό αυτό που θα πω, όμως έπρεπε να είχαμε καθαρίσει το παιχνίδι νωρίτερα. Χάσαμε μια φανταστική ευκαιρία με τον Grabban, όμως δεν έχω παράπονο γιατί ο παίκτης δούλεψε σκληρά για την ομάδα και είναι απίστευτος σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Δεν νομίζω να υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι αξίζαμε τη νίκη. Τώρα πρέπει να έχουμε ανάλογη απόδοση την Τρίτη με στην Charlton, και φυσικά να πάρουμε το ίδιο αποτέλεσμα. Απόψε είχαμε φοβερή απόδοση και αποτέλεσμα απέναντι σε μια πολύ καλή ομάδα, αλλά ακόμα δεν έχουμε πετύχει τίποτα. Απλώς πρέπει να πιστέψουμε στους εαυτούς μας περισσότερο και να δείχνουμε συνεχώς τέτοιο χαρακτήρα. Ο αγώνας της Τρίτης θα είναι πολύ διαφορετικός, αφού η Charlton είναι μια καλή ομάδα με διαφορετικές αρετές από αυτές της Leeds. Εμείς πρέπει απλώς να συγκεντρωθούμε στα δικά μας, να παίξουμε ξανά με τέτοιο χαρακτήρα και ποιότητα, και θα έχουμε μια καλή πιθανότητα να πάρουμε πάλι τους τρεις βαθμούς”.
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.